dinsdag 6 november 2007

Serieel Beeld

We moesten voor dit vak een wandeling van 12 minuten maken en alles wat ons opviel beschrijven, meenemen, fotograferen of tekenen. We deden dit in groepen van 5 á 6 mensen. We gingen naar dé graffitti plek van Den Bosch, ongeveer 5 minuten lopen van St Joost langs een oud spoor. Hier hebben we allemaal een boel foto's gemaakt.





Ik heb zelf vooral gegeken naar de details van deze plek, naar de kleuren en tegenstellingen. Het contrast tussen de kleurrijke graffitti en de grauwe fabriekspanden en loodsen vond ik erg interessant. Van alle foto's die we hadden genomen moesten we de zes beste uitkiezen. Bij elk van de foto's moesten we 10 woorden verzinnen die bij je opkwamen bij het zien van een bepaalde foto.





Ik had deze foto's gekozen omdat ik ze de plek die we bezocht hadden goed vond samenvatten, zowel het creatieve als het grauwe en saaie ervan zit in de foto's. Daarnaast vond ik ze gewoon het mooist qua kleur en compositie. Het viel niet mee om bij elke foto 10 woorden te verzinnen, maar na lang nadenken is het toch gelukt. Van deze in totaal 60 woorden moesten we er drie uitkiezen waar we verder mee wilden, dat zijn geworden: (on)begrensdheid, tijdloosheid en vergankelijkheid. Uiteindelijk is het onbegrensdheid geworden omdat ik er de meeste mogelijkheden in zag, en het de plek ook het beste weergaf, er was creatieve onbegrensdheid gevangen tussen muren en hekken, de begrensdheid. Bij dit woord moesten we toen beeldmateriaal zoeken wat je kunt gebruiken voor je eindpresentatie.

Toen ik door wat tijdschriften bladerde kwam ik een foto tegen, die ik erg indringend vond, en ook goed bij mijn onderwerp vond passen. Aan de hand van deze foto kwam ik op het volgende thema: de limiet van onbegrensdheid. Ik besloot een serie tekeningen te maken waarin dit duidelijk moest worden. De 7 tekeningen vormen een verhaal, dat van een man die geen mentale grenzen kent, maar naar mate het verhaal vorderd wel met zijn fysieke grenzen wordt geconfronteerd.

Doordat de leraar (Hans Laban) bijna al mijn stappen al had gevolgd was de presentatie van korte duur. Hij vond het een goed idee, maar had wat meer zorg aan de uitvoering kunnen besteden en het wat spannender kunnen maken, waar hij wel gelijk in had.


Conclusie:
In het begin van de opdracht wist ik niet precies wat nou de bedoeling was, maar het foto's maken was wel erg leuk om te doen. Het leren kijken en het opnemen van dingen was een goede oefening. Het duurde een tijdje voor ik een thema had, maar met het uiteindelijke resultaat ben ik wel tevreden, en als ik wat meer tijd had gehad had er wel wat meer in gezeten.

Cijfer:
7