Beeld & Concept

Voor Beeld & Concept begonnen we met vaststellen of je de 'wereld' of de 'keukentafel' bent. Als je de wereld bent betekent het dat je dingen maakt om mensen bewust te maken, je bent betrokken bij de wereld om je heen. Als je een keukentafel bent haal je de inspiratie vooral uit je zelf, en slaan de dingen die je maakt vooral op je eigen gevoelens.

Ik had gekozen voor de wereld omdat ik meestal observeer, en daar mijn ideeën vandaan haal, niet altijd maar meestal wel.
Hierna moesten we een onderwerp kiezen waar je verder mee wou, iets wat jouw bezighoud. Ik koos voor het gebrek aan privacy. Ik kwam hierop door een artikel in de krant waar stond dat als je naar Amerika wilde vliegen, ze willen weten wat je politieke voorkeur, je sexuele geaardheid en andere onrelevante dingen zijn.
Na een onderwerp te hebben gekozen moesten we alles op een groot blad op een rijtje zetten.

Ik heb geprobeert zoveel mogelijk soorten van privacy schending op te schrijven, wat niet eenvoudig was omdat ik er niet het fijne van wist. Ik heb daarom nog behoorlijk wat research moeten doen. Ik heb het uiteindelijk wat gespecificeerd tot het camera-toezicht wat in veel steden, stations, luchthavens enz. wordt gebruikt. In principe is dit een goede ontwikkeling voor de veilligheid op straat, maar het probleem is dat er geen enkele controle is wat er met de beelden die gemaakt zijn gebeurd. Voor mijn eindproduct heb ik geprobeert met dit gegeven iets te doen. Ik vind dat mensen zelf moeten kunnen beslissen over hun identiteit, of ze wel of niet willen worden gefilmd.

Ik heb uiteindelijk gekozen voor een kijkdoos met mannetjes die zelf kunnen kiezen of ze gezien willen worden of niet, doormiddel van balkjes voor hun ogen. Je kunt als toeschouwer wel kijken, maar de figuurtjes hebben zelf de keuze of ze zin hebben bekeken te worden of niet.


Conclusie:
De Leraar (Rob Leijdekkers) vond dat ik wat te grafisch had gewerkt (4 jaar Grafisch Lyceum laat zijn sporen na), en vond dat het werk onvoldoende inpact had en niet het hele verhaal vertelde, dat vond hij jammer want het idee zelf vond hij wel goed.
Ik had mensen meer moeten laten voelen wat een gebrek aan privacy betekent, ze bijvoorbeeld op straat achterna lopen met een videocamera. Hij had hier wel gelijk in, maar gezien de tijd die ik nog had vond ik dit de beste oplossing om mijn idee te concretiseren. Dit was wel mijn lastigste vak van de eerste periode, vooral omdat het bij Beeld & Concept totaal van jezelf afhangt wat het uiteindelijke eindproduct wordt, een filmpje, een fotoreeks, schilderingen, het kan allemaal. Daar had ik in het begin best wel moeite mee.

Cijfer:
6