Uiteindelijk heb ik drie geluidsfragmenten uitgekozen waar ik tien afbeeldingen bijgezocht heb.
De afbeeldingen stonden voor irritatie, geborgenheid, angst en nog andere emoties en gevoelens die ik bij de drie fragmenten had. Ik heb die gevoelens ook in kleur gezocht. Hierna moesten we die gevoelens in een paar korte teksten vangen. Ik heb gekozen voor één kort verhaal, en twee dialogen. Ze gaan over het elkaar niet begrijpen en het niet weten waar je bent of waar je naar toe gaat.
Naar aanleiding van de teksten gingen we foto's en filmpjes maken over je onderwerp/thema. Door mijn teksten kwam ik op oriëntatie, in mijn eerste verhaal zijn namelijk twee vrienden verdwaald in een moeras en hebben geen idee waar ze zijn en welke kant ze oplopen. Toen ben ik foto's gaan maken in Den Bosch van dingen die nog net wel of net niet herkenbaar zijn. Zodoende weet je niet waar je naar zit te kijken en vanuit welke hoek of standpunt. Je oriëntatievermogen wordt getest.
Uiteindelijk heb ik om het wat persoonlijker te maken mijn eigen oriëntatievermogen getest. Ik ben vanuit mijn huis 10 kilometer naar het zuiden gereden per fiets, en moest op mijn eigen oriëntatiegevoel de weg terug vinden. Ik was nog nooit op die plek geweest. Onderweg maakte ik foto's van de dingen waar ik op lette om de weg terug te vinden. Die fotoreeks was uiteindelijk mijn eindproduct.
Conclusie:
Ik had een goede start van deze opdracht, het aantekeningen en afbeeldingen zoeken ging me goed af. daarna zocht ik een beetje naar een thema waar ik me in kon vinden omdat ik twee goede opties had. Judith Driesen vond het eindproduct wat te braaf en had wat spannender gekund. Ik had het onderzoek (dingen zo fotograferen dat ze net wel of net niet te herkennen zijn) meer moeten mengen met het uiteindelijke resultaat. Het onderzoek vond ze wel goed, en er had wat meer ingezeten.
Ik was het hier wel mee eens.
Cijfer:
6
